Falfark
Żyjący syn Elsy, zmieniony w ogromną, niemal niehumanoidalną istotę bez ludzkich rysów głowy. Obecnie niegroźny; w jego tkance Elsa przechowała ciało Luminy.
Syn Elsy
Falfark przeżył dzięki matce. Przez lata kultyści z Talhundereth, sami poddani wpływowi Illithidów, zmuszali Elsę do karmienia go wynaturzeniem. Jego ciało zmieniało się, a ona podtrzymywała życie za pomocą swoich cudów. Ocalenie i mutacja trwały równocześnie. Syn, którego wydobyto z niewoli, był już istotą bardzo odmienną od tej, którą Elsa pamiętała sprzed cierpienia.
Żyje nadal. Jego ogromne ciało ledwie zachowało cechy humanoidalne; nie ma już ludzkiej głowy ani rysów twarzy. Jest mocno niepełnosprawny i potrzebuje opieki. Obecnie nie stanowi zagrożenia. Widok jego ciała może budzić lęk, zwłaszcza w kimś, kto nie zna historii Talhundereth, lecz nie daje podstaw, by spodziewać się napaści. Przy nim pozostaje Elsa, dla której nie przestał być synem.
Ciało, które zachowało Luminę
Pożarcie Luminy nastąpiło za jej zgodą, w ramach umowy zawartej z Elsą. Miało ukryć drowkę przed kultystami i umożliwić jej przejście przez śmierć bez utraty ciała. Tkanka Falfarka stała się miejscem przechowania. Dzięki cudom Elsy ciało Luminy nie zostało strawione; trwało w zawieszeniu, aż ktoś mógł je wydobyć i przywrócić do życia.
Lumina oddała się temu układowi, licząc na nowy początek. W wielkich Domach Menzoberranzan dawny wyrok kończył się wraz ze śmiercią skazanej. Powrót nie przywracał jej dawnego znaczenia, ale dla niej właśnie odcięcie od poprzedniego życia stanowiło szansę. Patera ostatecznie uwolniła ją i wskrzesiła. Falfark nie nosi jej już w sobie.
Po uwolnieniu
Odethan zdjął z Falfarka klątwę i choroby. Nie przywrócił mu jednak zwykłego ciała. Mutacja pozostała, podobnie jak potrzeba opieki. W opowieściach o Talhundereth zachowała się też pamięć o zabitych Phandalińczykach, których ofiarowano w związku z tym wynaturzeniem; Hazel pożegnał ich w ogniu. Zakończenie niewoli nie mogło zwrócić im życia.
Elsa zabrała syna ze sobą. Falfark wędrował z grupą Gorra, Luminą i ocalałymi z Gibbet Crossing, aż znaleźli schronienie pod Thundertree. Jest wśród tych, dla których trzeba znaleźć miejsce w obozie, pożywienie i pomoc. Po wszystkim, co uczyniono z jego ciałem, wciąż należy do żywych.