Iarno Albrek
Drobny, starannie ubrany mag o chłodnym spojrzeniu. Pod nazwiskiem lorda Albreka krył się Szkłostur; jego zdrada sięgała od podziemi Tresendarów po późniejsze układy z Velrissą.
Przy alchemicznym stole
Iarno nie potrzebował rosłej postury, by skupiać na sobie uwagę. Drobny i szczupły, z jasną brodą oraz gęstymi włosami, przyglądał się ludziom spod opuszczonych powiek. Lodowoniebieskie oczy pozostawały uważne. Czarna szata ze zdobieniami nosiła ślady używania, zachowując krój i jakość stroju kogoś przywykłego do lepszego towarzystwa.
W jego kryjówce stały szkło alchemiczne, księgi i zwoje. Z noszonej przy boku torby dobiegały dziwne odgłosy i zapachy. Mag pracował nad miksturami, badał, przygotowywał się. Warsztat był równie istotną częścią jego zaplecza jak ludzie, którzy wykonywali jego polecenia.
Lord, którego szukał Sildar
Sildar przybył do Phandalin, szukając lorda Iarna Albreka. Mieszkańcy znali tymczasem inne imię: Szkłostur, przywódca Czerwonych Ostrzy ukryty pod Dworem Tresendarów. Oba należały do tego samego człowieka. Za szanowanym nazwiskiem znajdował się mag stojący po stronie zbirów gnębiących osadę.
Halia próbowała rozgrywać tę samą walkę o wpływy. Zleciła drużynie usunięcie Szkłostura, a równocześnie szukała układów z nim i jego ludźmi. Podziemia dworu odsłaniały przed Paterą coraz więcej z tego, co kryło się za przemocą na ulicach.
Powrót z Sigilu
Droga Iarna nie skończyła się wraz ze sprawą Czerwonych Ostrzy. Velrissa odesłała go z Sigilu na Wybrzeże Mieczy. Jego imię wróciło później w rozmowach o władzy nad Phandalin. Dla Patery pozostawał człowiekiem, którego wcześniejsza zdrada nie zniknęła wraz ze zmianą miejsca i okoliczności.