Queline Alderleaf
Niziołcza gospodyni i zielarka. Ma córeczkę, a osieroconemu Karpiowi dała dom. Patera poznała ją jako matkę, która przyszła odebrać ciekawskiego chłopca z karczmy.
Dom, w którym znalazło się miejsce
Queline prowadzi zadbane gospodarstwo po południowo-wschodniej stronie Phandalin. Zna ziemię, okoliczne rośliny i drogi poza zabudowaniami. Jej pomoc ma zwykle praktyczny kształt: dobrej rady, odpowiedniego ziela, wskazania kogoś, do kogo warto pójść. Z Garaelą wymienia wiedzę o leczeniu; Barthen szukał u niej ratunku dla chorego kota.
Ma córeczkę, z którą została uwieczniona przed domem. Przyjęła też Karpia, zwanego Carpem, po śmierci jego rodziców. Chłopiec był jej przybranym synem. Gospodarstwo stało się dla niego domem, a Queline osobą, która przychodziła po niego, gdy ciekawość zaniosła go za daleko.
Chłopiec na rogach diablęcia
Tak właśnie zobaczyła go przy Paterze: w karczmie, uczepionego rogów Płomyka. Ośmioletniego niziołka najpierw zaciekawił medytujący Hazel, później niezwykły wygląd diablęcia. Płomyk zaprosił go do środka i poświęcił mu uwagę, której zajęci własnymi sprawami towarzysze nie mieli wiele.
Queline przestraszyła się na widok dziecka, lecz jego zachowanie i reakcja drużyny pozwoliły jej ochłonąć. Znała już poszukiwaczy przygód: handlowała z nimi i pomagała ich leczyć. Po krótkiej, ostrożnej rozmowie zabrała chłopca do domu.
Gdy Karp zaginął
Później przyszła do bohaterów z rozpaczą: Karp i czworo innych dzieci zniknęli. Poszukiwania prowadziły przez urwane zapiski, niepokojące ślady i coraz wyraźniejszą grozę kryjącą się pod życiem miasta. Przygarnięty przez nią chłopiec nie przeżył późniejszych wydarzeń.
Queline łączy też dawna przyjaźń z Reidothem, druidem z Thundertree. Zna świat poza własnym gospodarstwem i ludzi, których warto w nim szukać. Kiedy Phandalin dławiły Czerwone Ostrza, była gotowa pomagać tym, którzy chcieli odmienić los mieszkańców.